Uit het oog

Om een bericht toe te voegen kunt u een formulier invullen, klik hier om naar het formulier te gaan.

Berichten

Door Rob van den Wijngaard op 17 mei 2018

Ik ben opzoek naar informatie over een meisje op een foto die in September 1945 in opdracht van Lady Mountbatten In Banjoebiroe Is gemaakt.
https://www.europeana.eu/portal/nl/record/2021657/69995__108_151_.html

Op de foto is een meisje te zien achter een prikkeldraad hek.
De foto is in Banjoebiroe ter hoogte van kamer 23 is gemaakt
bij het hek van de overgang naar de tuinen.
Nadat ik de foto heb gezien meen ik zeer sterk mijn moeder daar op te herkennen.
Ze was destijds 14 jaar. Vergelijking met een foto uit 1946 uit Nakom Pathom heeft deze indruk zeer versterkt.
Mijn moeder (Ans) was met haar zusje (Janny) samen met haar pleegmoeder geïnterneerd.
Uit de kampregistratie blijkt dat zij onder de naam van haar pleegmoeder Koke-Wolthuis waren geregistreerd en ingedeeld In kamer 18.
Haar familienaam is van Eijsden.
Ze noemde haar pleegmoeder geen mama maar Mimi.

Links op de foto staat Mw Wisseling – Wisselingh-Kramer Kamer 23, met 4 kinderen.
Misschien zijn er nog personen die zich haar kunnen herinneren of zelfs op de foto herkennen.

Reacties graag naar,
r.j.f.vandenwijngaard@gmail.com of naar 065 150 7934

Door R.Hoffman op 30 maart 2018

Wie heeft informatie over geldzendingen tijdens de Jap. bezetting tussen Soerabaia en Malang. In Soerabaia was de hr. (von ?) Hombracht een contactpersoon en in Malang waren dat RK priesters en/of de hr. Soesman (arts). De zendingen liepen via de hr. Hoffman (mijn vader) te Djombang met de trein. Ik moest hem daarbij vergezellen om tijdens de reis geen argwaan te wekken. Ter plaatse aangekomen moest ik altijd buiten blijven. In Soerabaia speelde ik dan met de twee dochters van Hombracht. Die zullen nu ongeveer 80 jaar zijn als zij nog in leven zijn. Mijn moeder had voor het vervoer een kutang (korset) gemaakt waar de bankbiljetten in opgeborgen konden worden.
Wie weet waar dat geld voor bestemd was en de herkomst ?

Door Merel van Es - van der He op 16 februari 2018

Lieve mensen,
Ik ben een kleindochter van oorlogsgetroffenen in Nederlands Indië.
Sinds mijn oma 2 jaar geleden overleed, als laatste van de grootouders, is er iets bij mij gebeurd. Ik ben in een proces terecht gekomen waardoor ik merkte wat de oorlog voor invloed heeft op ons kleinkinderen. Het is zo jammer dat ik nu mijn oma's, die beiden in Jappenkampen hebben gezeten, en mijn ene opa als piloot vechtende tegen de Jappen, niets meer kan vragen. Mijn lieve grootopa was gevangen in Jappenkamp werkende aan Birma spoorweg. Ook hem kan ik al sinds mijn 7e niets meer vragen. Zelfs mijn opa Johannnes van Oyen (of Oijen) van mijn moeders kant heeft de ellende meegemaakt met de Jappen en was op een Japans schip toen het werd getorpedeerd en is gelukkig uit het water gevist. Het blijkt dat de 2e generatie in mijn familie aan mijn vaders en moeders kant niet wil óf kan spreken omdat ze nooit hebben gevraagd... Gewoon door geleefd. Hier loop ik vast.

Ik zou zo graag in contact komen met mensen die mijn familie hebben gekend in Indië, in kamp of daarvoor: mijn oma's, Mia Welling en Frieda van der Heiden - Reindersma (vrouw van piloot A. J. van der Heiden gestationeerd in Australië, mijn opa Johannes (Jan of Puk voor familie) van Oyen (of van Oijen), mijn oudoom Emil Welling, mijn grootoma M.M. (Marie) Welling - Mangelsdorf en mijn grootopa L.H.S. Welling.

Ik weet inmiddels veel over mijn lieve oma Mia Welling, zij zat begin van de oorlog (19 jaar oud ongeveer) met haar lieve moeder Marie Welling - Mangelsdorf en haar broertje Emil Welling in kamp "De Wijk" in Malang. Eerst in de Lawoestraat 19 en daarna in Boeringweg 24. Emil is vanuit Boeringweg op 16 jarige leeftijd naar (camp Java CQ bij Bandoeng) Tjihapit overgebracht, helemaal alleen. Het laatste jaar van de oorlog zijn mijn grootoma Marie Welling - Mangelsdorf en mijn oma Mia Welling naar Kamp Lampersari overgebracht in Semarang. Een vreselijke 400 kilometer durende reis... (waar oma nooit over heeft gesproken, net als over de kampen).

Ik weet dat mijn lieve grootopa L.H.S. (Lutger) Welling naar Thailand is verplaatst door de Jappen als POW. Op kaartjes aan mijn grootoma heb ik gevonden dat hij in Camp No 1 zat. Ik denk dus dat het gaat om Kanbury, Kamburi, Kanchanabri in Thailand.

Mijn lieve oma Frieda van der Heiden - Reindersma, heeft op ongeveer 21 jarige leeftijd met haar baby Ad (Adriaan) van der Heiden in kamp gezeten. Ik kan alleen nergens terug vinden waar!! Ze woonden in Batavia toen ze geïnterneerd werden. Ik denk dat ze is geïntereerd met haar moeder (grootoma Reindersma) en haar zussen Saak, Sjoeke, Siets Jet en Ans (ik weet niet of die toen getrouwd waren en dus welke achternaam ze voerden). Ik weet wel dat mijn Tante Sjoeke en waarschijnlijk een paar andere zussen van mijn oma toen de zorg voor mijn oom Ad hebben opgenomen, omdat het niet goed ging met mijn oma in het kamp. (ik heb hier verhalen over gehoord via mijn moeder) Ze had ook haar broer Rein Reindersma, maar ik denk dat hij oud genoeg was voor mannenkamp, helemaal alleen.
Ik weet dus niet in welk kamp in BATAVIA ze terecht zijn gekomen en of ze ook telkens verplaatst zijn.

Mijn opa J.P (Johannes, Jan of Puk voor familie) woonde ook in Nederlands Indië en is gevangen genomen door de Japanners. Hij zat op een schip van de Japanners dat tot zinken is gebracht maar is gelukkig uit het water gevist. (gek genoeg was mijn opa van der Heiden iemand die een vliegerkruis heeft ontvangen van Wilhelmina voor het laten zinken van een Japanse kruiser, hoe bizar)

Jeetje nu ik het uit typ zie ik hoe complex het is.... mijn familie oorlogsverleden.

Is er IEMAND die mijn familieleden hierin herkent en contact met mij wil opnemen om ervaringen te delen? Het zal mij helpen om het plaatje compleet te krijgen en zo mijzelf en andere familieleden te helpen het trauma los te laten.

Warme groet,
Merel van Es - van der Heiden

Door clara kroon op 5 december 2017

Mijn moeder was eigenlijk een indo maar voelde zich nederlands. Zij wilde het liefst haar indonesische roots ontkennen. Ik ben in Nederland geboren en opgegroeid en snap nu pas dat mijn problemen met aanpassing alles te maken hebben met een als hollands gepresenteerde opvoeding die feitelijk een voortzetting van de indische mores was. Heel verwarrend. Ondanks mijn 61 jaar heb ik daar tot op heden veel last van. Wie herkent dit en wil hierover van gedachten wisselen?

Door E.R.J Revius op 1 december 2017

Mijn naam is James Revius en mijn vraag is tweeledig. Ik heb met mijn moeder en mijn in 1942 geboren jongere broer ergens in een interneringskamp gezeten als
4-jarige, alleen is mij de naam van het kamp ontschoten het was in Batavia ergens. De tweede vraag is de naam van het Japanse kamp in Medan, was een "plantageschool"

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next